เฮ้ยๆ เกด...กรุลืม นี่ไงๆ ที่กรุบอก

คนนี้ไงที่กรุเล่าให้ฟัง ว่าหน้าตาเหมือนทาคุมิ-ผัวเมิง

มุมนี้ก็เหมือนนะ หล่อดีกรุชอบ

เนี่ยๆ ตาสวยโคตร ชื่อไรวะ สืบให้กรุทีดิ
......................................................
เฮ้ยๆ เกด...กรุลืม นี่ไงๆ ที่กรุบอก

คนนี้ไงที่กรุเล่าให้ฟัง ว่าหน้าตาเหมือนทาคุมิ-ผัวเมิง

มุมนี้ก็เหมือนนะ หล่อดีกรุชอบ

เนี่ยๆ ตาสวยโคตร ชื่อไรวะ สืบให้กรุทีดิ
......................................................
หวาดเดเว่ย...

เพื่อนๆ ที่รักมากมาย
กรุ...มาอัพไดแร้วววว
เห่อๆ แมร่งงานเยอะว่ะ เริ่มเซ็งแล้ว
แต่ถึงยังไง กรุก็ยัง สู้ๆ สู้ ตาย^-^'
..................................................
ตอนเน้ กรุแมร่งโคตรเครียดว่ะ
ไม่ใข่เรื่องงานนะ
แต่ความรู้สึก เกลียด...
มันหนักขึ้นทุกวันว่ะ
จิงๆ นะ กรุว่า...
กรุน่าจะไปเข้าวัดฟังธรรมบ้าง
ตัดทางโลกไม่ขาดซักที
(ยังไม่เลิกเครียดอีกหรอ
-ดรีมกะเกด...กล่าว)
กรุเลิกแล้วเว่ย
แต่กรุเห็นหน้าไอ้เหี้ยนั่น
แล้วอารมณ์ไม่ดีว่ะ
แบบ...มีความสุขจังนะเมิง
กรุรู้สึกเหมือน...
มันแย่งทุกสิ่งทุกอย่างไปจากกรุ
ประมาณนั้น...กรุบ้าป่ะวะ
เซ็งสัดๆ เรยยยช่วงเนี้ย
...........................................

-อันนี้กรุเพิ่งกลับถึงบ้าน ตอนสามทุ่ม เหนื่อยโคตร

-จัดไปอีกหนึ่งดอก ใส่แว่นแล้วเปลี่ยนลุคดีว่ะ ชอบ...
....................................................
เมิงรู้ป่ะ...ทำไมกรุถึงอารมณ์เสีย
มันต่อเนื่องกันเว่ย
วันนั้นง่ะ มีประชุมเอก
แล้วพัดมันบอกว่าไอ้เหี้ยหยิน
จะทำพวงกุญแจไม้
มาเป็นของที่ระลึก
และจะ "ออกแบบ" ให้
กรุโดนใจมากอ่ะ "ออกแบบ"อ่ะเมิง
โห...คำนี้กรุจี๊ดเรยยย
แสดงว่ามันไปพูดไร
ทำอะไรให้คนอื่นเค้าคิดว่ามันเก่ง
แบบ"หัวครีเอท"
ไรทำนองเนี้ย แน่เรยยย
เมิงก็รู้ ว่าเหี้ยเนี่ย สมองส้นตรีน
ทำเหี้ยไรได้ นอกจากปากดีไปวันๆ
กรุนะ อยากกระโดดถีบหน้า
เอาเหอะ...เล่าต่อ
พอวันที่สองนะ
เรียนบาลี-สันสกฤตตอนเช้า
มันโทรหาน่งเว่ย
(กรุได้ยินเต็มสองรูหูกรุเรยยย)
ถามว่า "เธอ...อยู่ไหนแล้ว"
แบบเสียงอ่อนเสียงหวานอ่ะ
กรุได้ยินแล้ว กรุจะอ้วก
ยิ่งกลียดแมร่งเข้าไปใหญ่เรยยยย
พอ...จารย์เช็คชื่อ
มันบอกว่าเหมียวรถคว่ำ
(กรุตกใจนะเว่ย) แต่พอมันบอกว่า
"เค้าไปดูเหมียวที่บ้านมาแล้ว
มันไม่ยอมไปหาหมอ
แผลเป็นสะเก็ดๆ อ่ะ"
ตอนนั้นกรุโกรธเรยยยย
กรุคิดนะ "ต้องเอาหน้าขนาดนั้นเรย"
แบบ...บอกคนอื่นว่ามันอ่ะรักเพื่อนไง
แมร่ง...ไอ้คนดี
กรุนะอยากเดินเข้าไปต่อยว่ะ
มึงอ่ะดีหมดทุกอย่าง
ไอเหี้ย...เอ้ยยยยย
เมิงคิดว่ากรุจะโง่เหมือนคนอื่นหรอ???
ควาย...คนที่เชื่อเมิงอ่ะ ควาย...
แมร่ง...อารมณ์เสีย
ถ้ากรุมีเวลานะ
กรุจะไม่ปล่อยให้มันมีความสุขเด็ดขาด
คอยดูกรุ!!!
..................................................................

วันเน้กรุโหด...555+
ก็นะ...คนเลวก็ต้องโดนคนแบบกรุเนี่ยแหละ
ใครจะปล่อยให้คนเลว มีความสุขวะ
จิงป่ะ??? อิอิ^^
ไปละ...บับบาย^o^"
กลับมาอัพไดอีกครั้ง...
ครั้งนี้ไม่เหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา
เป็นครั้งแรกที่รู้สึกว่า...ปล่อยวางได้แล้ว
เป็นครั้งแรกที่รู้สึกว่า...ตัวกรุคือของกรุ
ทำไม??? น่ะหรอ
เพราะ...คำพูดเพียงประโยคเดียว
"ทุกสิ่งทุกอย่างย่อมเปลี่ยนแปลง"
การยอมรับมันไม่ใช่เรื่องเสียหายนี่นา
ถ้าวันนี้กรุยังคงมีเค้าอยู่
แต่ไม่ได้หมายความว่า
วันข้างหน้าจะยังมีเค้าตลอดไป
ซักวัน เส้นทางของเราก็ต้องแยกกัน
ไม่ว่าจะด้วยเหตุใดก็ตาม
คิดซะว่า...
วันนั้นมันมาเร็ว เพื่อทดสอบเราดีกว่า
ก็ดีเหมือนกันนะ
เผื่อแบบทดสอบนี้ จะพิสูจน์อะไรบางอย่าง
ตอนนี้ยังไม่รู้ว่า ผลทดสอบจะออกมาว่าไง
แต่...ก็ได้รู้แล้วว่า มันคือ "สัจธรรม"
ยอมรับมันและ มี "ความสุข"
กับการเปลี่ยนแปลงดีกว่า ^-^
ไม่ง่ายนักหรอกนะ ที่กรุจะคิดได้
แต่ก็ไม่ยากนักหรอกนะ
ที่กรุจะเปลี่ยนใจบ้าง จริงมั้ย???
......................................................
แต่ที่ยังไม่เปลี่ยนไป
กรุเกลียด "สัตว์หยิน"
จบ!!!
......................................................